Dodaj do Ulubionych      Ustaw jako stronę startową      Strona Główna      De Rauw-Sablon      Kontakt
Choroby gołębi
choroby
choroby
choroby
choroby
choroby
choroby
choroby
choroby
choroby
choroby
choroby
choroby

Powrót do menu

CENTRUM HODOWLANE prezentuje


Ornitoza

Omitoza jest chorobą infekcyjną wywołaną przez chlamydie, mogących przenosić się z gołębia na człowieka.

Najwięcej przypadków zachorowań na ornitozę odnotowuje się w mie­siącach: od maja do lipca oraz od października do grudnia. Ornitoza staje się poważną epidemią tylko wśród gołębi młodych. Jeśli zainfeko­wane zostaną gołębie dorosłe, nie wykazują one najczęściej żadnych ob­jawów chorobowych albo tylko niewielkie i niegroźne.

Ornitoza występuje często jednocześnie z zakaźnym katarem. Zarazek ornitozy zalicza się dzisiaj do gatunku riketsji, grupy zarazków stano­wiących formę przejściową między wirusami a bakteriami. Według naj­nowszych badań zarazek ornitozy jest identyczny jak zarazek wywołują­cy papuzlcę.

Chlamydie wydalane są z kałem, łzami, śluzem dziobowym i gardłowym oraz z mlekiem z wola. Zarówno gołębie z widocznymi objawami choro­by jak i gołębie z ukrytą infekcją mogą "rozsiewać" zarazki chlamydie. Zarażenie następuje poprzez wdychanie kurzu zawierającego zarazki, poprzez przyjmowanie zakażonej karmy lub wody a także przy dzioba­niu czy karmieniu młodych.

W przypadku ornitozy zauważa się na początku choroby zaburzenia w ogólnym samopoczuciu takie jak: osłabiona witalność, ograniczone przyjmowanie pokarmów, wzmożone przyjmowanie wody, spadek spraw­ności i wysokie straty hodowlane. U pojedynczych gołębi pojawia się przeważnie jednostronne zapalenie spojówki. Gołąb reaguje bardzo wraż­liwie na jasne światło i przymyka oczy. Z powodu procesu zapalnego zwęża się kanał łzowy i równocześnie wzrasta wytwarzanie łez. Te nie mieszczą się w kanale łzowym i wypływają poza powiekę. Wydzielina łzowa jest na początku wodnista, potem wodno-śluzowata a następnie wskutek dodatkowych infekcji bakteryjnych staje się śluzowato-ropna. Powieki sklejają się, dochodzi do nagromadzenia się łez pod powieką i do wybrzuszenia zamkniętych powiek. Jeśli zapalenie utrzymuj e się przez dłuższy czas, dochodzi do zmętnienia rogówki i ao ślepoty. Z reguły jednak zapalenie spojówek ustępuje bez leczenia w ciągu tygodnia.

Pozostaje tylko swędzenie. Gołębie próbują wtedy ulżyć sobie, pociera­jąc skrzydłem o powiekę. W ten sposób powstaje obraz charakterystycz­ny dla ornitozy, otóż pióra okrywowe skrzydła są sklejone.

Po stwierdzeniu pierwszego przypadku zachorowania szybko jeden go­łąb po drugim zapada na zapalenie spojówek. Jednocześnie nie choruje dużo gołębi, tak,że stan zapalny w stadzie przeciąga się w czasie i trwa 3-4 tygodnie.

Wielokrotnie choroba przerzuca się na górne drogi oddechowe. Gołąb dostaje kataru nosowego, na początku o konsystencji wodnistej, potem żółtawo-śluzowatej. Otwory nosowe zostają "zapchane", a gołąb oddy­cha przez wpółotwarty dziób. Wskutek zapalenia gołąb odczuwa ból i swędzenie, którym chce zapobiec przez częste drapanie. Również po­przez kichanie i potrząsanie głową, podobnie jak w przypadku kataru zakaźnego, gołąb stara się udrożnić drogi oddechowe. To prowadzi jed­nak do zanieczyszczenia brodawek nosowych i piór na głowie.

Infekcja chlamydiami może rozwinąć się w silne zapalenie płuc, przecho­dzące w zapalenie worków powietrznych. powstaje tzw. "katar rzężą­cy", przy którym słychać wyraźne kichanie i rzężenie. W przypadku za­palenia górnych dróg oddechowych przyczyną jest najczęściej infekcja wywołana chlamydiami i mykoplazmami.

Ostry przebieg ornitozy spotyka się wielokrotnie u gołębi młodych w drugim lub trzecim tygodniu życia. W stadach zarażonych ornitozą pada do 80% młodych.

Spokojniejszy przebieg z pojedynczymi niewielkimi objawami chorobo­wymi ma ornitoza u gołębi dorosłych. Niebezpieczna może być w tym przypadku tylko dlatego, że trwa bardzo długo i przyczynia się do osła­bienia całego organizmu. Ciągłe rozmnażanie się zarazka powoduje silne obciążenie wątroby toksynami. Tkanka wątroby ulega częściowemu znisz­czeniu i zastąpiona zostaje tkanką tłuszczową. Tworzy się tłuszczowa wątroba.

Długotrwałe zapalenie dróg oddechowych i płuc oraz ciągłe problemy z oddychaniem prowadzą także do osłabienia serca. Następstwem jest trwała wada serca. Leczenie

Ornimix DS. ( Pantex Holland ) ,Orni-Specjal ( Belgica De Weerd )

Ornisol ( Belgica De Weerd ),Orni-Cure ( Oropharma ), Ornithosemix ( Dac), Myco-Orni-Mix ( Travipharma)