Dodaj do Ulubionych      Ustaw jako stronę startową      Strona Główna      De Rauw-Sablon      Kontakt
Hodowcy Zachodni
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe
art_fachowe

Powrót do menu

CENTRUM HODOWLANE prezentuje


Pokrewieństwo czy krzyżówka

Bernd Rothe

Przed kilkoma dniami otrzymałem list od mojego dobrego kolegi, w którym zadał mi pytanie. On za spore pieniądze kupił na wysprzedaży 3 pary rozpłodowe. Z tych gołębi chce on teraz zrobić początek nowej hodowli, skoro dotychczasowa żadnego znaczącego sukcesu nie dostarczyła. Dodaje w swoim liście, że w następnych latach zatroszczy się i chciałby mnożyć znakomite gołębie.

Jeśli nie ma problemu to należy razem sparować te gołębie i mamki. Potem jest już bardzo prosto i tę fazę omówimy, aby gołębie tego samego pochodzenia parować razem. Hodowca próbuje otrzymać dobre cechy linii – on posługuje się hodowlą w pokrewieństwie. Czy jednak on otrzymuje w tak zestawionych parach tylko dobre właściwości? Nie, ponieważ także do wielu dobrych cech/czynników, młode otrzymują w spadku także błędy. Wielu hodowców eksperymentuje przy tej metodzie. Jest ona stosowana przez hodowców różnego formatu. Jest pewne, kiedy powie się, że krzyżowanie produkuje lepsze wyniki lotowe. Produkty krzyżówki do dalszej hodowli mniej się nadają, chyba, że ich część zostanie hodowana już dłużej w linii.

Celowa hodowla musi się orientować precyzyjniej na osiągnięcia .

Gołębie lotowe mają więc zdobywać miejsca konkursowe we wszystkich stanach pogody i na różnych odległościach. Ten hodowca osiąga lepsze sukcesy lotowe, który ma gołębie już wiele lat w pokrewieństwie. Często jednak wśród hodowców krąży słuch, że znakomite gołębie lotowe wyhodowane są w krzyżówce. Dlaczego? One są w posiadaniu wielu czynników hamujących ze sobą, które są podawane dalej na potomstwo. Negatywne, ujemne aspekty zbyt silnej, wąskiego spokrewnienia muszą zostać pokazane. Produktom pokrewieństwa brakuje w dużej części naturalnej odporności i sił witalnych. Jednak pokrewieństwo jest składnikiem naszego mądrego postępowania i następnie krzyżowania w odpowiednim czasie. Pokrewieństwo szybko rezerwuje cechy. Mogą być to naturalnie i także cechy dominujące. Jednak doświadczenie pokazało, że w większości przypadków wychodzą na światło dzienne i ujemne strony.
Często wystarczy spojrzeć na stado, ocena w ręce, to wskazuje na oczekiwany wynik. Gołębie z błędami (złe pióra, „puste” oko, bojaźliwość) nie poprawimy przez chów wsobny, lecz otrzymamy je jeszcze intensywniejsze u ich potomków.
Mogę po wielu odwiedzinach dokonać następujących stwierdzeń: gołębie lotowane mają na głowie i grzbiecie lśniące pióra pokrywające partie szyi. Dobrze jest, gdy gołębie hodowane w pokrewieństwie niosą ze sobą to zjawisko zewnętrzne. Chcąc to zjawisko sprawdzić należy kandydata przenieść na światło, przy którym migocące kolory są szczególnie dobrze rozpoznawalne. Jest to zjawisko jedno z wielu cech, która nie jest jednak decydująca. Muszą też być dalsze dobre właściwości.
Pochodzenie, które może mieć wpływ na osiągnięcia, z którego mogą korzystać następne pokolenia, będzie grało zawsze dominującą rolę. Hodowca znajdzie w tych gołębiach dobrą stopę procentową dla otrzymania gołębi z dobrymi osiągnięciami. Może zatem liczyć z dużym prawdopodobieństwem, że to wysoka stopa procentowa jest osiągalna.
Myśl przewodnia: „Stosunkowo dobra stopa procentowa jest poręczycielem w uzyskiwaniu pokoleń o wysokiej stopie procentowej gołębi do hodowli”. Znam hodowcę, który wszystkie siostry jego wyróżniających się lotników przenosi i wstawia do hodowli. To postępowanie pokazuje i to jest mądre, że zatrzymuje się sprawdzone samiczki w lotach i przenosi ich wysokie umiejętności do gołębnika hodowlanego. Próby takie winny stać na pierwszym miejscu pracy hodowcy. Hodowca, który posiada gołębie z dobrych rodzin, z doświadczenia szybciej i pewniej dochodzi do celu. W gołębniku, gdy już wiele lat taki dobór został stosowany – to naśladowanie młodemu hodowcy zaoszczędzi poszukiwań.

Pokrewieństwo uważane jest , że prowadzi do zmniejszania następnych pokoleń lub oczy tracą „ogień”.

Ponieważ sam po serii krzyżówek nie mogę tego rodzaju zwyrodnień w hodowli zauważyć, to kiedyś, muszę się do tego przyznać, można było to zaobserwować. Sukcesy leżą w obiecującym parowaniu dziadka x wnuczka, babki x wnuk. Wielce obiecującym parowaniem jest także parowanie kuzynów. Pokrewieństwo ma szczególne i ścisłe wymagania. Są też niezbędne nowe skrzyżowania, nowy dobór. Najdzielniejsze ptaki z krzyżówek parujemy następnie z ptakami początkowymi danej krwi. Chów wsobny jest instrumentem odnoszącym sukcesy w gołębnikach mistrzowskich. Głównym zamiarem jest umocnienie takiej właściwości jak orientacja. Umacnia i konserwuje dobre właściwości. Jednak ci hodowcy muszą być czujni, ponieważ oni wiedzą bardzo dobrze, że ta droga jest niebezpieczna i może przynieść ruinę. Ta daje o sobie znać najczęściej jak już jest za późno. 3 ważne cechy winny przyświecać gołębiowi pocztowemu. Inteligencja, charakter i orientacja, każdą można sprawdzić tylko przez kosz. Każdy hodowca prowadzący hodowlę w pokrewieństwie musi być znawcą wysportowanego stada. Jego uwaga musi być skierowana po pierwsze na ścisły dobór. Krytycznie w pokrewieństwie patrzymy na zdrowie stada. Tam, gdzie ten punkt nie jest konsekwentnie stosowany, odnoszenie sukcesów nie jest możliwe.

Kto nie znosi chorych gołębi w gołębniku, jest to zaletą.

Kto w gołębniku utrzymuje aptekę z wszelkimi środkami na najmniejsze wystąpienia choroby? Tylko wypróbowane gołębie hodowca w przypadku choroby powinien leczyć. To jest twarde słowo odnoszące się do zwierząt odnoszących sukcesy w gołębniku. Zdrowe gołębie to jedyna droga do sukcesu. Inne postępowania bez żelaznego zdrowia są wątpliwe. Dlatego obowiązuje myśl przewodnia: kto praktykuje hodowlę wsobną, musi do hodowli dobierać materiał posiadający naturalną odporność. Naturalna siła gra przy pokrewieństwie nadzwyczaj ważną rolę. Kto chce do chowu wsobnego wprowadzić jakieś egzemplarze, powinien szukać gołębie dobrze latające z podobnego prowadzenia i hodowania. Wystrzegać trzeba się przed wprowadzaniem jakichkolwiek krzyżówek i sądzić, że to się już uda. Wprowadzone gołębie powinny się wykazać po pierwsze przynajmniej równym poziomem. Potomstwo z nowych połączeń muszą zostać bezlitośnie sprawdzone w lotach. Tylko tak hodowca może stwierdzić, czy materiał jest właściwy. Kto się chce zajmować hodowlą, powinien wziąć pod uwagę następujące podstawowe zasady:

1. najlepsze gołębie podróżne łączyć z najlepszymi gołębiami hodowlanymi,
2. tylko najlepszy przychówek zatrzymać w hodowli,
3. zapobiegać wszystkimi możliwymi środkami aby nie dopuszczać do infekcji czy chorób,
4. w porę swój produkt lub równoważny a najlepiej jeszcze lepszy wkrzyżować,
5. młode bardzo ostro testować – lotując je,
6. Przychówku nie należy zatrzymywać jeśli nie spełnia on wymagań. Nigdy hodowca nie powinien zapominać, że gołębie z silnego chowu wsobnego na czas krzyżowania przynoszą równowartościowe lub lepsze, stale dobre wyniki w lotach.

Tłumaczenie: M. Kościelniak